Στα παλιά παράλια της Μαύρης Θάλασσας, εκεί όπου
οι γυναίκες φύλαγαν ακόμη τα βυζαντινά γιατροσόφια και τα μυστικά των Ψαλμών, η
Γιαγιά Σοφία μιλούσε για ένα ιδιαίτερο τελετουργικό με λάδι, κερί και προσευχή.
Έλεγε πως ορισμένοι Ψαλμοί δεν διαβάζονταν μόνο
για την ψυχή αλλά και ως ευχή παρηγοριάς και δύναμης σε δύσκολες στιγμές του
σώματος.
Για μολυσμένες πληγές, έλκη και τραύματα που
αργούσαν να κλείσουν, χρησιμοποιούσε τον Ψαλμό 37 και ιδιαίτερα τον
στίχο : (στίχος 6)
«Воссмердели и сгнили раны мои от безумия
моего...»
«Μολύνθηκαν και σάπισαν οι πληγές μου εξαιτίας
της αφροσύνης μου...»
Το Τελετουργικό της Γιαγιάς Σοφίας
Σε ένα μικρό σκεύος τοποθετούσε αγνό παρθένο
ελαιόλαδο και δίπλα άναβε ένα κερί από μελισσοκέρι.
Εσκυβε πάνω από το λάδι ώστε η ανάσα της να
αγγίζει απαλά την επιφάνειά του και διάβαζε τον στίχο 6 δώδεκα φορές
συνεχόμενα.
Μετά από κάθε ανάγνωση έκανε το σημείο του
σταυρού πάνω από το λάδι και φυσούσε σταυρωτά τρεις φορές.
Στη συνέχεια βουτούσε καθαρό πανί ή βαμβάκι στο
«διαβασμένο» λάδι και άλειφε απαλά γύρω από την πληγή σταυρωτά, τρεις φορές την
ημέρα, πρωί, μεσημέρι και βράδυ. Το κερί έπρεπε να καεί μέχρι τέλους χωρίς να
σβηστεί.
Η Γιαγιά Σοφία έλεγε πως :
«Το λάδι κρατά τη μνήμη της προσευχής και η φλόγα
οδηγεί το σκοτάδι έξω από το σώμα…»
Το κείμενο αυτό παρουσιάζεται ως μέρος παλαιάς
λαϊκής και βυζαντινής παράδοσης και δεν αντικαθιστά ιατρική φροντίδα ή
θεραπεία. Για σοβαρές πληγές και λοιμώξεις απαιτείται πάντοτε ιατρική
παρακολούθηση.
📖 Από το νέο βιβλίο της Αλίντα Κανάκη
«Το Ουράνιο Ψαλτήρι της Γιαγιάς Σοφίας»
Τα Αγγελικά Κλειδιά των 151 Ψαλμών
Η Φύλακας της Μαύρης Θάλασσας
🔒 Πνευματική ιδιοκτησία της ΑΛΙΝΤΑ ΚΑΝΑΚΗ
Αρ. Σήματος 200160
Για περισσότερη ενημέρωση ακολούθησε στο Telegram
:
t.me/Alindakanaki



